Archive Page 2

18
Φεβ.
08

Πιό άσπρη μέρα…αλλά το χρώμα παραμονεύει…

 Σε όλα τα «καλά» η κορύφωση έρχεται λίγο πρίν το προδιαγραμμένο τέλος. Εκεί που νομίζεις πως όλα έχουν πάρει το ρουτινιάρικο δρόμο της ανάταξής τους, της επιστροφής τους στην προκαθορισμένη ισορροπία υπάρχει ένα κρίσιμο διάστημα πλήρους αποχαλινωμένης αστάθειας. Αυτή η αποχαλίνωση, η πλήρης ανισορροπία κάνει επιτακτική  την ανάγκη της εμφάνισης της μεγαλοφυέστερης ανθρώπινης εφεύρεσης του «απο μηχανής Θεού».  

athenspub-006.jpg

  Ο «από μηχανής Θεός» στις κρίσιμες ώρες που ζούμε…είναι ο ίδιος ο συντάκτης του κόσμου μας, ο πανάρχαιος Ήλιος που με τη δική του ταχύτητα επαναδιανέμει τα χρώματα και τις μορφές στα έργα των ανθρώπων, δίνοντας μας την ευκαιρία να επεναδιαπραγματευτούμε με τους εαυτούς μας για τα μείζονα και τα ελλάσσονα της προσωπικής μας διαδρομής. Οι άλλοι, οι τωρινοί «συντάκτες » του «φτιαγμένου» κόσμου μας μιλάνε απλά για μηχανήματα και τόνους αλατιού που επιτίθενται σε παγωμένες διαδρομές κατασκευασμένες απο τέφρα και ορυκτά.

pub.jpg

Ο κύριος Δήμαρχος πήρε τηλέφωνο τον κύριο Νομάρχη που συντονίζεται με τον Γ.Γ. του υπουργείου χωρίς Περιβάλλον  που ήταν σε σύσκεψη με την επιτροπή εξηνταδύο (62) υπουργών και υφυπουργών όταν η απρόσβλητη από παρακολουθήσεις των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών δορυφορική συσκευή του Ηγέτη κουδούνισε για να ζητήσει βοήθεια…η παραθαλάσσια και πέραν απο κάθε ακραίο καιρικό φαινόμενο βίλλα με τα δίδυμα ήταν αποκλεισμένη απο πέντε (5) εκατοστά του μέτρου χιόνι…

Η βοήθεια απο κάθε εργολάβο ιδεών και ειδήσεων χωρίς επίθετο αλλά μόνο με υποκοριστικό όνομα ήταν επιβελημένη για να σωθεί ο Ηγέτης…

ολόκληρος ο μηχανισμός τέθηκε σε ετοιμότητα, αναμένουμε τις εξελίξεις.

Εχθρός του κράτους μας είναι η πέρα πάσης υποψίας άσπρη μέρα και ακόμη μεγαλύτερος είναι η ακολουθία της αποκάλυψης των χρωμάτων που με μαθηματική ακρίβεια θα προκύψει κάτω από το λευκό…

Τα έχω προβλέψει όλα…ακόμη και τον αποκλεισμό μου στον τέταρτο όροφο οικοδομήματος πεντακόσια μέτρα σε ευθεία απο το Υπουργείο Εσωτερικών.

Οι προμήθειες υπάρχουν! Αρχίζω την παρασκευή φασολάδας και των περιφερειακών, αντίδοτο στο κρύο και ευωδιαστή ομοιoπαθητική στην επέλαση αερίων του σκύλου Μάρκου…

Φασολάδα

500 γρ. φασόλια μεσαία κατά προτίμηση Καστοριάς

2 κομμάτια καπνιστό χοιρινό Μάνης ή Απάκι κρητικό ή στη χειρότερη 1 χωριάτικο λουκάνικο.

2 μεγάλα κρεμμύδια

3 καρότα

1 ματσάκι Σέλινο

1 φλυτζάνι ελαιόλαδο

1 καυτερή πιπεριά

1 κουταλιά σούπας ντομάτα πελτέ.

Αλάτι

Ψιλοκόβουμε τα υλικά εκτός από τα καρότα που τα κόβουμε ροδέλλες.

Βάζουμε ελάχιστο λαδάκι σε μιά μεγάλη κατασαρόλα και φέρνουμε μερικές βόλτες το καπνιστό για να λυώσει το παχάκι να ροδοκοκκινήσει το κρεατάκι. Φουντάρουμε τα φασόλια και όλα τα λαχανικά προσθέτουμε το ανάλογο νερό και τον πελτέ και σιγοβράζουμε για καμμιά ωρίτσα. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο προσθέτουμε την πιπεριά το υπόλοιπο ελαιόλαδο και το ανάλογο αλάτι.

Συνοδεύετε με αλίπαστα, εγώ προτιμώ ρέγγα καψαλισμένη σε εφημερίδα για εύκολο ξεπέτσωμα, ελιές, άφθονο ψωμί και φυσικά εκπληκτική ρετσίνα Μεσογείων χύμα απο το Οινότυπο (Εξάρχεια γάρ).

Ανοίξτε τα παράθυρα να εισχωρήσει άφθονος καθαρός και άοσμος αέρας, ο συναγωνισμός ανθρώπων και σκύλου είναι άνισος…

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή! Υπενθυμίζω σε όσους προσέλθουν ότι η χρήσις αλυσίδων είναι επιβεβλημένη ως μεταδίδεται από όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλους ανεξαιρέτως τους κρατικούς αξιωματούχους.

Εις την είσοδον, της γειτονιάς μας, έχει διαμορφωθεί ειδικός χώρος εναπόθεσης των αλυσίδων αντιολισθητικών και μή…

Advertisements
17
Φεβ.
08

άσπρη μέρα

athenspub-020.jpg

Η ευεργετική εισβολή του αμόλυντου λευκού κάλυψε την ασκήμια της ωχρής ανθρώπινης υπερβολής.

Η φύση ξεφεύγει απο την καθημερινή ραθυμία της και τα ταπεινά και καταφρονεμένα μεταμορφώνονται σε υπερκόσμια σχήματα.

Ο ταπεινός θάμνος γίνεται θηρίο πολύμορφο,

το δέντρο ενδεδυμένο με πέπλο δράκοντα

βρυχάται!

εκσφενδονίζοντας λευκά βομβίδια στις ριπές του αέρα.

Η τρομοκρατία του λευκού εισβάλει για να υπενθυμίσει το εφήμερο της ανθρώπινης επικυριαρχίας.

  athenspub-012.jpg

Τα ανθρώπινα κτήματα μετασχηματίζονται σε παράδοξα γλυπτά αμφίβολης αισθητικής και χρησιμότητας.

Ησυχάστε ένα χιονάκι είναι… λευκό κι αμόλυντο…

22
Ιαν.
08

ομορφιά ή μουτζούρα;

Θεωρούσα ότι αρκετά θέματα τα είχα βάλει σε μιά τάξη, τα είχα ξεκαθαρίσει οριστικά. Μπορούσα να ξεχωρίσω με άνεση: το έννομο απο το παράνομο, το λογικό απο το παράλογο, την ομορφιά απο την ασκήμια, την τέχνη απο τη μουτζούρα. Τις τελευταίες μέρες η συντονισμένη συνομωσία ανθρώπων και καταστάσεων εναντίον μου έβαλε στόχο να με αποσυντονίσει. Οι «σταθερές γυάλινες αξίες» της «μαχόμενης δημοσιογραφίας» κατέρρευσαν με τον πάταγο ενός σωρού ανομιών διαμορφώνοντας τη σορό ολόκληρου του πολιτικο-κοινωνικού συστήματος που πάνω του όλοι έχουν «επενδύσει».

 

athens1007.jpg

Στένσιλ σε μάρμαρο (οδός Ασκληπιού) αγνώστου «καλλιτέχνη»

 

Ζώντας στα Εξάρχεια απο επιλογή και αγάπη, με τον καιρό έχω αποκτήσει την εμπειρία να μπορώ να ξεχωρίσω την ομορφιά απο την ασκήμια του παιχνιδιού της «τέχνης» των τοίχων. Το έξυπνο σύνθημα με απογειώνει, η βλακεία της ανούσιας μουτζούρας με εξοργίζει. Ώσπου τις τελευταίες μέρες οι πρόσφατα βαμένοι τοίχοι, τα φρεσκογυαλισμένα μάρμαρα γέμισαν με στένσιλ (ένα μόνο δείγμα είναι η παραπάνω φωτό).

Νοιώθω σαν τον ψηφοφόρο της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ …εντελώς αναποφάσιστος!

Ομορφιά ή μουτζούρα;

Ομορφιά για την ψυχή που δίνει στη παγερότητα του κατάλευκου μαρμάρου, με το ζεστό πλάγιο βλέμμα που δεν υπόσχεται τίποτα αλλά τα ζητάει όλα, ανοίγοντας διάλογο με τη σιωπή ενός πολλά σκεπτόμενου περαστικού.

Ας αποφασίσει ο Νίκος Καρούζος απο το «Κιθάρισμα για την Αναρχία»

«Τρυφερότητα ή όχι τα τόσο ανυπεράσπιστα οράματα της ανεξουσίαστης μήπω-τοπίας (ενδεχόμενα και ξάστερης ουτοπίας) που μοιάζουν με πληγωμένα χαράματα, θεραπεύουν την αναφυλαξία της ατομικότητας, διδάσκουν το βλέμμα, τινάζουν στον αέρα την πλήξη των τριών διαστάσεων εντοπίζοντας τη θέληση στο σύνολο που κομματιάζεται και συναρμολογιέται σαν ένα ποδήλατο, ελικόπτερο ή αεροπλάνο (θα εξαιρέσουμε μονάχα την απεγνωσμένη οπτασία του Μαξ Στίρνερ). Το γεγονός πως ανέφερα μηχανήματα τρεχούμενα δεν είναι τυχαίο. Η αναρχία τρέχει, δοξάζει την κίνηση, κατορθώνει την ακινησία του σύμπαντος που διαπιστώνεται με αρίφνητες κινήσεις. Πρόκειται για μαγική εικόνα. Η αναρχία θέλει να κάνει και το ανθρώπινο σύνολο μια τέτοια μαγική εικόνα. Η κυτταρική αντίληψη της ατομικότητας συνδυασμένη στ΄αδιάκοπα κινητικά της πεπρωμένα με ένα σώμα που κάθεται στην καρέκλα δίχως καθόλου να κινείται. Στύση αρμονίας του μερικού με το γενικό. Κάθαρση απο κάθε αντιδικία του μέρους και του όλου. Θέωση (απ΄το ρήμα θέω) του φυσικού μέσα στον άνθρωπο.»

Μας βοηθάει ο κυρ Νίκος απο το υπογειό του στη Μαβίλη… απο το μπαλκόνι του αιώνιου παραδείσου του…

«Στύση αρμονίας του μερικού με το γενικό. Κάθαρση απο κάθε αντιδικία του μέρους και του όλου.»

16
Ιαν.
08

Δύση

Χθεσινή αττική δύση,

με τα πιό φωτεινά χρώματα,

ξεπλυμένη κάθε πρόσκαιρη ρυπαρότητα απο τη ραγδαιότητα της βροχής.

 

dysh.jpg

 

Η υπόθεση του υποψήφιου αυτόχειρα μυστακοφόρου γραμματέα, μίγμα Αστερίξ και Οβελίξ,

τείνει προς την καθαρσή της.

Έτσι με διαβεβαιούν

οι μάγειροι και οι λωποδύτες…οι εφημερίδες και τα τηλεοπτικά… δίκτυα.

Όμως τ΄ αυτιά μου και τα μάτια μου έχουν τοίχους,

προσπελάσιμους

 μόνον απο το φώς και το καθαρό νερό,

της βροχής

που ξεπλένει τις πρόσκαιρες ρυπαρότητες.

03
Ιαν.
08

ανατολή

Όταν κάτι νέο εισβάλει στη ζωή μας, σχεδόν αυτόματα, πολλαπλασιάζονται τα όνειρα και οι προσδοκίες μας. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες η «ανανεωτική αλλαγή του χρόνου» μας προκαλεί μιά γενικότερη ανασυγκρότηση. Η λίστες με τα «τι θα κάνω» βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη, οι ατζέντες των προσδοκιών παίρνουν φωτιά…

Εύχομαι η ανατολή του 2008 να είναι η δύση όλων των προβλημάτων μας, μικρών και μεγάλων, και οι ευχές μας να γίνουν πράξεις για μας και τους άλλους. Ο Καβάφης τα λέει καλύτερα: «στο έργον σου όλην την δύναμιν σου, όλην την μέριμνα.»

anatolh1.jpg

Φωτό: στο βάθος φαίνεται το φώς, ανατολή 2/1/2008

 

Δόσε – κηρύττω – στο έργον σου όλην την δύναμιν σου,

όλην την μέριμνα, και παλι το έργον σου θυμίσου

μες στην δοκιμασίαν, ή όταν η ώρα σου πια γέρνει.

Έτσι από σένα περιμένω κι απαιτώ.

Κ. Π. Καβάφης, «Νέοι της Σιδώνος (400 μ.χ.)», Ποιήματα.

 

«στο έργον σου όλην την δύναμιν σου», στο βάθος φαίνεται το φώς.

25
Δεκ.
07

η σχολή του μονάχου

Όταν η χρονολογία είχε μπροστά το 18..

[…] αφού εκοίταξε τριγύρω, να ίδη μήπως τον παρετήρει τις, εισήλθε δειλός εις το χάλασμα εκείνο, όπου εις την γωνίαν των δύο τοίχων εφαίνετο τις μαυρισμένη, ως να υπήρχεν εστία εκαίε το πάλαι. Εισήλθεν ασκεπής, κρατών τον πίλον εις τας χείρας, εγονάτισε, κ΄εστήριξε το μέτωπον επι των ψυχρών λίθων της γωνίας εκείνης και αφού έμεινεν επι τρία λεπτά γονυκλινής, ηγέρθη, ασπόγγισε τους οφθαλμούς του, και απεμακρύνθη βραδέως. […]

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Ο Αμερικάνος», Διηγήματα των Χριστουγέννων.

kalanta.jpg

Νικηφόρου Λύτρα, Κάλλαντα

Είναι σούρουπο, ένα ολόγιομο φεγγάρι ανεβαίνει σ΄ένα φωτεινό ακόμη ουρανό. Πέντε πιτσιρικάδες, συνοδεία μουσικών οργάνων, τραγουδούν χαρούμενοι τα κάλαντα στη αυλή ενός σπιτιού. Ο ένας κρατάει ένα πανέρι για τα κεράσματα. Ένας έκτος «περίεργος» πιτσιρικάς ξεπροβάλει το κεφάλι του απο τον μαντρότοιχο.  

Η σχολή του Μονάχου σε όλο της το μεγαλείο!

 Όταν η χρονολογία είχε μπροστά το 19..

Η υπόνοια του πρώτου φωτός, ενός ήλιου που υπόσχεται μια λαμπερή μέρα, αποχαιρετά το ολόγιομο φεγγάρι της ατέλειωτης από την προσδοκία παγερής νύχτας. Παραμονή Χριστουγέννων σε μια γειτονιά της Αθήνας με «όνειρα» για δώρα που ήδη έχουν παραγγελθεί στον Άγιο Βασίλη, για τσέπες που θα γεμίσουν με κέρματα από το προϊόν της σκληρής παιδικής «παραφωνίας» με την συνοδεία σήμαντρου και τραγουδιού για τον Χριστό που «γεννάται σήμερον». Όσο η μέρα φωτίζεται περισσότερο, τόσο οι τσέπες κουδουνίζουν από τα κέρματα των γειτόνων που με απογοήτευση για το ευτελές της αμοιβής αποδέχτηκα. Πάντα οι προσδοκίες μου ήταν υπεραισιόδοξες αλλά οι δυνατότητες της φτωχογειτονιάς περιορισμένες. Όμως τα λιγοστά χαρτονομίσματα της νονάς Ελένης, της γειτόνισσας Χαρίκλειας, του μανάβη Παύλου ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για το θάρρος, το ξεπέρασμα της ντροπής του «να τα πω»; Του χρόνου ένα χρόνο μεγαλύτερος και με λιγότερο κόκκινο χρώμα της ντροπής στα μάγουλα μου ίσως πρέπει να συνεταιριστώ με τον Αργύρη, να τα πούμε κρυφά από την μάνα μου στα λεωφορεία και τα τραίνα, ίσως να περάσουμε το βουνό και να πάμε στη πιο πλούσια γειτονιά. Έχει ο Θεός!

Προς το μεσημέρι η ώρα της καταμέτρησης. Ξεχώρισμα ανά νόμισμα και κατασκευή πύργων από κέρματα, ίσιωμα και σιδέρωμα των χαρτονομισμάτων, καταμέτρηση. Ο Μαραθώνιος καλάντων έλαβε τέλος με απόλυτη επιτυχία, το απόγευμα όλες οι προσδοκίες της χρονιάς συμπυκνώνονται στην επίσκεψη στο Μινιόν, τις φωτογραφίες με τον Άγιο Βασίλη και την αγορά παιχνιδιών από το κατάστημα παιχνιδιών Σαρακηνιώτη στην Πλάκα.

Πόση ευτυχία μπορεί ν΄ αντέξει η εκπλήρωση των ευτελών παιδικών ονείρων;

 Όταν η χρονολογία έχει μπροστά το 20.. 

Η υπόνοια του πρώτου φωτός, ενός ήλιου που υπόσχεται μια λαμπερή μέρα, αποχαιρετά το ολόγιομο φεγγάρι της ατέλειωτης παγερής νύχτας. Παραμονή Χριστουγέννων στο κέντρο της Αθήνας με προσδοκίες για την πραγματοποίηση πόθων και ονείρων που αναβλήθηκαν ή καθυστέρησαν, με τσέπες που γέμισαν από αιώνες δουλειάς, με χέρια που θα γεμίσουν δώρα για τους άλλους από το γιγάντιο εμπορικό κέντρο των λιανοπωλητών της ευδιαθεσίας. Η γλυκιά ζάλη, κληρονομιά της χθεσινής μεταμεσονύχτιας κραιπάλης, επιζητά την ίδια συνέχεια για να λειτουργήσει στοιχειωδώς ο εγκέφαλος.

-Μωρό μου σου έφτιαξα πρωινό αλλά τρέχω να προλάβω… έχω κομμωτήριο, γυμναστήριο, ψώνια, δώρα θα τα πούμε το απόγευμα φρόντισε εσύ φαγητά και ποτά για το βραδινό τραπέζι, άλλωστε εσύ είσαι ο μάγειρας.

Έφυγες τρέχοντας να προλάβεις το σαφάρι των γιορτών. Ράθυμα μετέφερα το κορμί μου στην αγκαλιά του καυτού νερού. Γύρισα στο υπνοδωμάτιο, οι φυσαλίδες συνέχιζαν το χορό τους πολύ πιο ήρεμες και αρμονικές, κατέβασα μονορούφι το ρόζ υγρό που είχε απομείνει  στο ποτήρι. Βρήκα το μποξεράκι μου μεταξύ εισόδου και υπνοδωματίου, το παντελόνι, οι κάλτσες και τα παπούτσια στην είσοδο…χμ! Είμαι πολύ πιο ήρεμος τώρα, σαν τις φυσαλίδες της ευγενικής ρόζ σαμπάνιας. Όταν είναι στο μπουκάλι απλά και μόνο υπόσχονται, όταν ρέουν στο ποτήρι αρχικά είναι ατίθασες, ανισόρροπες χορεύουν τρελά χωρίς σκοπό. Αργά και βασανιστικά όσο περνάει ο χρόνος και μαθαίνουν το φυσικό τους χώρο, το ποτήρι, αποκτούν την αρμονία, την απαραίτητη ισορροπία που χαρίζει η επίτευξη του σκοπού, του στόχου, τα κατάφεραν…!

Έχει ο Αριστοτέλης πολλές ευδαιμονίες να μου χαρίσει και ο Θεός πολλές επιταγές να μου εξαργυρώσει!

Γονυκλινής, εστήριξα το μετωπόν μου εις τας χείρας μου, ασπόγγισα τους οφθαλμούς μου ως παλλινοστόν Αμερικανός, εις την γωνίαν των δύο τοίχων όπου έκαιε εστία το πάλαι, παρατηρών τον δειλόν εαυτό μου ως παίς  εις μανδρότοιχον!

ουδέποτε θα φοιτήσω εις την σχολήν του μονάχου…

εις έτη πολλά,

υγιούς και ευτυχούς, ονείρου απόληξις,

εντός ροδόχρου κόλπου ελλιμενισμένα,

εις ευγένειαν καμπανίτου εμβαπτισμένα.

16
Δεκ.
07

Θα το πάρω για μένα

Θα αρχίσω απο το οπισθόφυλλο…

Ο Αθήναιος είναι ο «δικός μας» Ευπατρείδης το ε κεφαλαίο γιατί το εννοώ. Τον ξέρω μόλις μερικούς μήνες, διαφωνούμε στα περισσότερα, συμφωνούμε σε ελάχιστα είναι όμως άντρακλας περπατημένος, μάγειρας δουλευταράς, αιώνιος σπουδαστής, πάντα περίεργος  και εφευρέτης. Τα σύνεργά του είναι η πείρα , η τριβή, η αγάπη του να παίρνει, η σπουδή του να χρησιμοποιεί, το σαβουάρ βιβρ που ποτέ δεν διάβασε αλλά είναι τρόπος ζωής του.

Ο Αθήναιος μου θυμίζει εμένα …

e3wfylloa.jpg

 Θα συνεχίσω απο το εξώφυλλο

«Η Αθήναιος» είναι ένα λεπτεπίλεπτο πλάσμα που κάνει τη ζωή τέχνη. Ευαίσθητη, θυμωμένη, φιλομαθής, μούσα, δημιουργική όλοι αυτοί οι προσδιορισμοί του ποθητού θηλυκού…

Περισσότερα σε όλα τα βιβλιοπωλεία, εγώ θα το κρατήσω για μένα, τα πολύτιμα πράγματα δεν δωρίζονται…




ταχυδρομείο

manosnik@gmail.com


ask2use.com: Επιτρ�πεται η αντιγραφή όλου του κειμ�νου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

Χτύπα με

  • 8,746