Archive for the 'μνήμες' Category

05
Αυγ.
08

ακίνητη … επέτειος.

χωρίς λόγια ….

ένεκα θέρους …  

Η ομορφιά της επετείου… των …ακινήτων.

25
Δεκ.
07

η σχολή του μονάχου

Όταν η χρονολογία είχε μπροστά το 18..

[…] αφού εκοίταξε τριγύρω, να ίδη μήπως τον παρετήρει τις, εισήλθε δειλός εις το χάλασμα εκείνο, όπου εις την γωνίαν των δύο τοίχων εφαίνετο τις μαυρισμένη, ως να υπήρχεν εστία εκαίε το πάλαι. Εισήλθεν ασκεπής, κρατών τον πίλον εις τας χείρας, εγονάτισε, κ΄εστήριξε το μέτωπον επι των ψυχρών λίθων της γωνίας εκείνης και αφού έμεινεν επι τρία λεπτά γονυκλινής, ηγέρθη, ασπόγγισε τους οφθαλμούς του, και απεμακρύνθη βραδέως. […]

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Ο Αμερικάνος», Διηγήματα των Χριστουγέννων.

kalanta.jpg

Νικηφόρου Λύτρα, Κάλλαντα

Είναι σούρουπο, ένα ολόγιομο φεγγάρι ανεβαίνει σ΄ένα φωτεινό ακόμη ουρανό. Πέντε πιτσιρικάδες, συνοδεία μουσικών οργάνων, τραγουδούν χαρούμενοι τα κάλαντα στη αυλή ενός σπιτιού. Ο ένας κρατάει ένα πανέρι για τα κεράσματα. Ένας έκτος «περίεργος» πιτσιρικάς ξεπροβάλει το κεφάλι του απο τον μαντρότοιχο.  

Η σχολή του Μονάχου σε όλο της το μεγαλείο!

 Όταν η χρονολογία είχε μπροστά το 19..

Η υπόνοια του πρώτου φωτός, ενός ήλιου που υπόσχεται μια λαμπερή μέρα, αποχαιρετά το ολόγιομο φεγγάρι της ατέλειωτης από την προσδοκία παγερής νύχτας. Παραμονή Χριστουγέννων σε μια γειτονιά της Αθήνας με «όνειρα» για δώρα που ήδη έχουν παραγγελθεί στον Άγιο Βασίλη, για τσέπες που θα γεμίσουν με κέρματα από το προϊόν της σκληρής παιδικής «παραφωνίας» με την συνοδεία σήμαντρου και τραγουδιού για τον Χριστό που «γεννάται σήμερον». Όσο η μέρα φωτίζεται περισσότερο, τόσο οι τσέπες κουδουνίζουν από τα κέρματα των γειτόνων που με απογοήτευση για το ευτελές της αμοιβής αποδέχτηκα. Πάντα οι προσδοκίες μου ήταν υπεραισιόδοξες αλλά οι δυνατότητες της φτωχογειτονιάς περιορισμένες. Όμως τα λιγοστά χαρτονομίσματα της νονάς Ελένης, της γειτόνισσας Χαρίκλειας, του μανάβη Παύλου ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για το θάρρος, το ξεπέρασμα της ντροπής του «να τα πω»; Του χρόνου ένα χρόνο μεγαλύτερος και με λιγότερο κόκκινο χρώμα της ντροπής στα μάγουλα μου ίσως πρέπει να συνεταιριστώ με τον Αργύρη, να τα πούμε κρυφά από την μάνα μου στα λεωφορεία και τα τραίνα, ίσως να περάσουμε το βουνό και να πάμε στη πιο πλούσια γειτονιά. Έχει ο Θεός!

Προς το μεσημέρι η ώρα της καταμέτρησης. Ξεχώρισμα ανά νόμισμα και κατασκευή πύργων από κέρματα, ίσιωμα και σιδέρωμα των χαρτονομισμάτων, καταμέτρηση. Ο Μαραθώνιος καλάντων έλαβε τέλος με απόλυτη επιτυχία, το απόγευμα όλες οι προσδοκίες της χρονιάς συμπυκνώνονται στην επίσκεψη στο Μινιόν, τις φωτογραφίες με τον Άγιο Βασίλη και την αγορά παιχνιδιών από το κατάστημα παιχνιδιών Σαρακηνιώτη στην Πλάκα.

Πόση ευτυχία μπορεί ν΄ αντέξει η εκπλήρωση των ευτελών παιδικών ονείρων;

 Όταν η χρονολογία έχει μπροστά το 20.. 

Η υπόνοια του πρώτου φωτός, ενός ήλιου που υπόσχεται μια λαμπερή μέρα, αποχαιρετά το ολόγιομο φεγγάρι της ατέλειωτης παγερής νύχτας. Παραμονή Χριστουγέννων στο κέντρο της Αθήνας με προσδοκίες για την πραγματοποίηση πόθων και ονείρων που αναβλήθηκαν ή καθυστέρησαν, με τσέπες που γέμισαν από αιώνες δουλειάς, με χέρια που θα γεμίσουν δώρα για τους άλλους από το γιγάντιο εμπορικό κέντρο των λιανοπωλητών της ευδιαθεσίας. Η γλυκιά ζάλη, κληρονομιά της χθεσινής μεταμεσονύχτιας κραιπάλης, επιζητά την ίδια συνέχεια για να λειτουργήσει στοιχειωδώς ο εγκέφαλος.

-Μωρό μου σου έφτιαξα πρωινό αλλά τρέχω να προλάβω… έχω κομμωτήριο, γυμναστήριο, ψώνια, δώρα θα τα πούμε το απόγευμα φρόντισε εσύ φαγητά και ποτά για το βραδινό τραπέζι, άλλωστε εσύ είσαι ο μάγειρας.

Έφυγες τρέχοντας να προλάβεις το σαφάρι των γιορτών. Ράθυμα μετέφερα το κορμί μου στην αγκαλιά του καυτού νερού. Γύρισα στο υπνοδωμάτιο, οι φυσαλίδες συνέχιζαν το χορό τους πολύ πιο ήρεμες και αρμονικές, κατέβασα μονορούφι το ρόζ υγρό που είχε απομείνει  στο ποτήρι. Βρήκα το μποξεράκι μου μεταξύ εισόδου και υπνοδωματίου, το παντελόνι, οι κάλτσες και τα παπούτσια στην είσοδο…χμ! Είμαι πολύ πιο ήρεμος τώρα, σαν τις φυσαλίδες της ευγενικής ρόζ σαμπάνιας. Όταν είναι στο μπουκάλι απλά και μόνο υπόσχονται, όταν ρέουν στο ποτήρι αρχικά είναι ατίθασες, ανισόρροπες χορεύουν τρελά χωρίς σκοπό. Αργά και βασανιστικά όσο περνάει ο χρόνος και μαθαίνουν το φυσικό τους χώρο, το ποτήρι, αποκτούν την αρμονία, την απαραίτητη ισορροπία που χαρίζει η επίτευξη του σκοπού, του στόχου, τα κατάφεραν…!

Έχει ο Αριστοτέλης πολλές ευδαιμονίες να μου χαρίσει και ο Θεός πολλές επιταγές να μου εξαργυρώσει!

Γονυκλινής, εστήριξα το μετωπόν μου εις τας χείρας μου, ασπόγγισα τους οφθαλμούς μου ως παλλινοστόν Αμερικανός, εις την γωνίαν των δύο τοίχων όπου έκαιε εστία το πάλαι, παρατηρών τον δειλόν εαυτό μου ως παίς  εις μανδρότοιχον!

ουδέποτε θα φοιτήσω εις την σχολήν του μονάχου…

εις έτη πολλά,

υγιούς και ευτυχούς, ονείρου απόληξις,

εντός ροδόχρου κόλπου ελλιμενισμένα,

εις ευγένειαν καμπανίτου εμβαπτισμένα.

15
Δεκ.
07

χριστουγεννιάτικος στολισμός

Υπάρχει μιά γιορτινή συνομωσία  εναντίον μου …μιά συνεχής φαγούρα στην τσέπη μου…

»Σήμερα δεν είναι μέρα για πολλά λόγια, είναι μέρα γιορτής και χαράς για όλους μας, για τα παιδιά και κυρίως για τους μοναχικούς ανθρώπους», δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων και η πόλη γέμισε από το μαγικό φως των Χριστουγέννων, καθώς χιλιάδες πολύχρωμα λαμπιόνια σκόρπισαν τη λάμψη των γιορτών στο μεγάλο δέντρο, ύψος 14,5 μέτρων.Τη γιορτή συνόδευσε η Φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, η ορχήστρα Big Band των Μουσικών Συνόλων του Δήμου Αθηναίων, η Δημοτική Χορωδία Αθηνών και η Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου.Υπεύθυνη για αυτή τη γιορτή φωτός είναι η διεθνούς φήμης light designer, Ελευθερία Ντεκώ, γνωστή από τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας 2004, ως διευθύντρια και σχεδιάστρια φωτισμών των Τελετών Έναρξης και Λήξης.»

athina.jpg

ΑΠΕ 13/12/2007

Ο συνεταιρισμός «όλων» στη μάχη με το πλαστικό μου «δάνειο» και το 13ο μισθό συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η συνομωσία «όλων» εναντίον μου, δείγμα των γιορτών, έχει στόχο να με κάνει χαρούμενο και συμμετέχοντα στην καταναλωτική ευωχία. Όλοι βάζουν τα «καλά» τους, στολισμοί, βιτρίνες πρόκληση, ατέλειωτες διαφημίσεις με προετοιμάζουν συστηματικά για τις μεγάλες μέρες και τις μεγαλύτερες νύχτες.

«Αυτά τα Χριστούγεννα είναι δικά σου»!…

Στο ίδιο μήκος κύματος εκπέμπουν «αρχές» και καταστηματάρχες που με θεαματικές εικόνες και ήχους με φροντίζουν συστηματικά, merci!

Σε όσες πόλεις έχω βρεθεί τις μέρες αυτές, καμία, με εξαίρεση ίσως τις αμερικάνικες μητροπόλεις,  δεν είναι τόσο βαρυφορτωμένες και σε τόσο μεγάλη έκταση «στολισμένες» όσο οι ελληνικές. Συνήθως ο στολισμός περιορίζεται αυστηρά σε ένα πολύ κεντρικό σημείο ενώ η συμμετοχή του κόσμου περιορίζεται στο εσωτερικό των σπιτιών. Εκεί η ζωή είναι «μέσα». Στην Αθήνα που η ζωή είναι «έξω» υπάρχει ο συναγωνισμός των περισσότερων «φωτακίων» που αναβοσβήνουν τρελά και κυματιστά στα μπαλκόνια…πλάκα έχει!

Θυμάμαι με χαμόγελο τον αρχοντοχωριατισμό του σιδερόφραχτου δημάρχου Αβραμ με τα μεγαλύτερα δέντρα της Ευρώπης, τη μεγαλομανία της δημάρχου «αλόγας» που βάφτισε τα «αλογατάκια» καρουσέλ και μας γέμισε με πυροτεχνήματα μέρα μεσημέρι. Θυμάμαι πολλά που θα τα γράψω τις προσεχείς ημέρες και θα σχολιάσω και τα κατορθώματα του νυν δημάρχου μας.

«δεν είναι μέρες για πολλά λόγια, είναι μέρες γιορτής και χαράς για όλους μας»

δήμαρχος Κακλαμάνης 13/12/2007 

 

ρε … λές να συνεχίζονται οι ολυμπιακοί αγώνες και δεν το έχω πάρει χαμπάρι!

χρειάζομαι μια διεθνούς φήμης light designer να μου αλλάξει τα φώτα;

αυτά που αναβοσβήνουν κυματιστά στο μπαλκόνι του μυαλού μου…ρε λές;

 

22
Νοέ.
07

ανα κενή σεις ;

Η Πανεπιστημίου δεν είναι ένας απλός δρόμος είναι O περίπατος στη σύγχρονη ιστορία, η διαρκής αμφισβήτηση, η άρνηση, ο συνεχής διάλογος, η συνεύρεση, ο καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτικής πάλης…  Κάθε σπιθαμή δρόμου και πεζοδρομίου έχει αναμνήσεις και έχει συμβάλλει στο να γραφεί η «πραγματική» σύγχρονη ελληνική ιστορία. Πραγματική, ολοζώντανη και αληθινή λεωφόρος ιδεών, αναμνήσεων, σκέψεων και γεύσεων που ακόμη και το όνομα της είναι διαφορετικό στη συνείδησή μας (Πανεπιστημίου) και στη «διοικητική» πραγματικότητα (Ελ. Βενιζέλου).  Καθρέφτης της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, ξεκινά από τη χαμηλή πολιτική, την τραχύτητα του «δρόμου» και των λαϊκών ρητόρων της Ομόνοιας για να καταλήξει στην υψηλή πολιτική και κοινωνική εκλέπτυνση των εστέτ ρητόρων του «αθηναϊκού σύμπαντος» Συντάγματος.

zonars1.jpg

Το Ζόναρς κέντρο του ¨αθηναϊκού σύμπαντος»

Λίγο πριν τελειώσει η Πανεπιστημίου βρίσκεται το πραγματικό κέντρο, η καρδιά και η ψυχή  που σε ακτίνα εκατό μέτρων διαμόρφωσε τον κύκλο της πολιτιστικής, κοινωνικής και πολιτικής κληρονομιάς μας, μέσα από στέκια που συχνάζανε οι «προσωπικότητες» οι οποίες επινόησαν αυτό που είμαστε σήμερα, αυτό που υφιστάμεθα, γευόμαστε, βλέπουμε και ακούμε. Με κέντρο το Ζόναρς και ακτίνα εκατό μέτρων το Μπραζίλιαν, ο Απότσος, ο Ορφανίδης το Τζι Μπι Κόρνερ διαμόρφωσαν τον «κύκλο» από τον οποίο κυβερνήθηκε πολιτικά και πολιτιστικά η χώρα για δεκαετίες και δημιουργήθηκε ο κύκλος του «αθηναϊκού σύμπαντος». Τις πολύ άγουρες παιδικές μου αναμνήσεις θα τις παρουσιάσω σε άλλη ευκαιρία, και είναι πολλές…

Ο καφές είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και ο Νio τα θέματα του καφέ τα αναλύει άψογα και εμπεριστατωμένα. Εκτός όμως απο την πρακτική του πλευρά ό καφές κρύβει πίσω του μια ολόκληρη ιστορία και ιδεολογία. Ένα τραπεζάκι του Ζόναρς έχει προσωπικότητα, έχει χαραγμένη επάνω του όλη τη σκουριά, όλη την ιστορία  των επιφανών που ακούμπησαν επάνω του τις σκέψεις του καφέ τους, αλλά και των αφανών που ιντριγκάρισαν για δουλειές, έρωτες, σχέδια, όνειρα. Το τραπεζάκι του Ζόναρς και των άλλων μελών του «αθηναϊκού κύκλου» δεν διηγείται, εμπνέει!

 

zonars.jpg

Εσωτερικό του «ανακαινισμένου» Ζόναρς

Η ανακαίνιση είναι σπουδαία ενέργεια με απρόβλεπτα αποτελέσματα και συνήθως έχει την έννοια είτε της αναβίωσης είτε της επιτυχημένης συνέχειας . Πιστεύω ότι το πάντρεμα, ο σεβασμός στην παράδοση και την ιστορία, και η τόλμη της νέας συνέχειας, ο διαρκής διάλογος παλιού και νέου οδηγούν αισθητικά και εμπορικά σε κάποιο θετικά αξιολογήσιμο άρα και επιτυχημένο αποτέλεσμα.

Τα λέω αυτά με αφορμή το άνοιγμα του ανακαινισμένου Ζόναρς και την προσπάθεια «αναβίωσης» του «αθηναϊκού κύκλου», μακάρι να πετύχει και η ανα κενη σμένη αναβίωση, να γίνει αναγέννηση, επιτυχημένη συνέχεια.

 

buzz it!




ταχυδρομείο

manosnik@gmail.com


ask2use.com: Επιτρ�πεται η αντιγραφή όλου του κειμ�νου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

Χτύπα με

  • 8,745