Archive for the 'Φύση' Category

09
Απρ.
08

να καθαρίσουμε…τον πνεύμονα των Εξαρχείων.

Όλοι μας έχουμε τα Εξάρχεια μέσα στην καρδιά μας…

… καιρός, λοιπόν, να καθαρίσουμε και τον πνεύμονά τους!

 

O βασικός πνεύμονας των Εξαρχείων, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι o λόφος τον Στρέφη. H εγκατάλειψή του  εδώ και χρόνια από το Δήμο είναι ορατή. Κομμένα δέντρα, ανύπαρκτη συντήρηση της παιδικής χαράς και του γηπέδου, κατεστραμμένα πέτρινα τοιχία και σκαλοπάτια, έλλειψη πυρασφάλειας, κλειστά κατεστραμμένα κτίρια (αναψυκτήρια) και πολλά πεταμένα σκουπίδια γίνονται αντιληπτά από όλους τους επισκέπτες του λόφου. Αποφασίζουμε, λοιπόν, πριν πάψει να μας προσφέρει την ευεργετική του ανάσα, να τον καθαρίσουμε!

 

 

 

Την Κυριακή 13 Απριλίου Θα βρεθούμε στις 10 π.μ. στο Θεατράκι τον λόφου για έναν συμβολικό καθαρισμό τον χώρου.

 

H πράξη μας δεν υποκαθιστά με κανέναν τρόπο την απραξία του Δήμου, τον οποίο και εγκαλούμε για την απραξία και ανυπαρξία του. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας οι σακούλες με τα σκουπίδια θα μεταφερθούν τη Δευτέρα, 14 Απριλίου, 6 μ.μ. ημέρα δημοτικού συμβουλίου, από το λόφο του Στρέφη στο Δημαρχείο Αθηνών, (πλ. Κοτζιά) απαιτώντας από το Δήμο πρόσληψη μόνιμου προσωπικού καθαριότητας εξοπλισμένου κατάλληλα, δημιουργία νέων ελεύθερων χώρων στην περιοχή των Εξαρχείων και συντήρηση των υπαρχόντων. H πορεία θα ξεκινήσει από το Θεατράκι τον λόφου του Στρέφη.

 

Όλοι χρειαζόμαστε την ανάσα πού μας προσφέρουν οι πράσινοι ελεύθεροι χώροι μέσα στην πόλη μας.
Ας
τους διεκδικήσουμε!

Επιτροπή Πρωτοβουλίας κατοίκων Εξαρχείων

 

17
Φεβ.
08

άσπρη μέρα

athenspub-020.jpg

Η ευεργετική εισβολή του αμόλυντου λευκού κάλυψε την ασκήμια της ωχρής ανθρώπινης υπερβολής.

Η φύση ξεφεύγει απο την καθημερινή ραθυμία της και τα ταπεινά και καταφρονεμένα μεταμορφώνονται σε υπερκόσμια σχήματα.

Ο ταπεινός θάμνος γίνεται θηρίο πολύμορφο,

το δέντρο ενδεδυμένο με πέπλο δράκοντα

βρυχάται!

εκσφενδονίζοντας λευκά βομβίδια στις ριπές του αέρα.

Η τρομοκρατία του λευκού εισβάλει για να υπενθυμίσει το εφήμερο της ανθρώπινης επικυριαρχίας.

  athenspub-012.jpg

Τα ανθρώπινα κτήματα μετασχηματίζονται σε παράδοξα γλυπτά αμφίβολης αισθητικής και χρησιμότητας.

Ησυχάστε ένα χιονάκι είναι… λευκό κι αμόλυντο…

16
Ιαν.
08

Δύση

Χθεσινή αττική δύση,

με τα πιό φωτεινά χρώματα,

ξεπλυμένη κάθε πρόσκαιρη ρυπαρότητα απο τη ραγδαιότητα της βροχής.

 

dysh.jpg

 

Η υπόθεση του υποψήφιου αυτόχειρα μυστακοφόρου γραμματέα, μίγμα Αστερίξ και Οβελίξ,

τείνει προς την καθαρσή της.

Έτσι με διαβεβαιούν

οι μάγειροι και οι λωποδύτες…οι εφημερίδες και τα τηλεοπτικά… δίκτυα.

Όμως τ΄ αυτιά μου και τα μάτια μου έχουν τοίχους,

προσπελάσιμους

 μόνον απο το φώς και το καθαρό νερό,

της βροχής

που ξεπλένει τις πρόσκαιρες ρυπαρότητες.

17
Νοέ.
07

«Γύρω μου κι εντός»

 

Κάτι οι συνειρμοί της μέρας  κάτι τα peak της μαγισούλας και το κάλεσμα του Αθήναιου

Μ΄ έκαναν ν΄αναρωτιέμαι εάν μπορώ να προλάβω και πολύ περισσότερο να καταλάβω τι συμβαίνει γύρω μου;  

dromoi_zwhs_b_120-full.jpg 

 

Το “καυτό” καλοκαίρι του 2007 πέρασε αφήνοντας πίσω του την απαισιοδοξία του “μαύρου” αλλά και την αναγέννηση της χαμένης(;) μου συνείδησης και ευαισθησίας. Για μένα ήταν η αφορμή να αποκτήσω την ετικέτα του «μπλόκερ»…και μέσα από τις ιστοσελίδες του Αθήνα – Οδηγός επιβίωσης πήρα το “βάπτισμα του πυρός” . Το μπλόγκ το έκλεισαν λόγω “απαράδεκτου περιεχόμενου” αλλά έμεινε η γεύση ότι κουνηθήκαμε λίγο…και κυρίως η εμπειρία. 

Τότε με τον αυθορμητισμό που δημιουργεί ο θυμός και η απόγνωση έγραφα: 

«Έχουμε πολλά να σκεφτούμε, να αποφασίσουμε και να πραγματοποιήσουμε, ο κόσμος μας δεν αλλάζει με μια αποστολή διαμαρτυρίας, με μια αυθόρμητη πετυχημένη συγκέντρωση. Ο κόσμος αλλάζει πρώτα από τους εαυτούς μας, από τις επιλογές μας και τις πιέσεις μας. Τα μικρά είναι η προτεραιότητα, που θα δημιουργήσουν το «όλον» και θα κτίσουν το νέο, οι «άλλοι» θα ακολουθήσουν υποχρεωτικά το ρεύμα. Ίσως είναι χρησιμότερο αυτά τα μικρά, τα ατομικά, τα τοπικά ν΄ αρχίσουμε να συζητάμε, να αποφασίζουμε και να πραγματοποιούμε.

Ακόμη στο αισιόδοξο ξεκίνημα είμαστε.» 

 

parnis_11.jpg

Τις μέρες εκείνες ο κόσμος έβραζε, θέλαμε αμέσως να μαυρίσουμε όλους τους μαυρογιαλούρους, όλο το πολιτικό σύστημα. Θέλαμε «εκεί και τότε» να αναδασώσουμε, να πρασινίσουμε, να γκρεμίσουμε αυθαίρετα κτίσματα, συνήθειες δεκαετιών, θέλαμε να… Όλοι αίφνης αποκτήσαμε «οικολογική» συνείδηση και κυρίως «εξεγερμένη μαζικότητα». 

Ο καιρός πέρασε, για αλλαγή εκλέξαμε την ίδια κυβέρνηση, στο ηττημένο Πασόκ ο «αρχηγός» κρίθηκε επαρκής ηγέτης σωστός, η αριστερά πολλαπλασίασε τις δυνάμεις της και η ακροδεξιά εκφράστηκε με βουλευτές που δεν είναι ούτε ρατσιστές ούτε φασίστες ούτε ακροδεξιοί… Όλοι ευχαριστημένοι! 

Όλοι εμείς που πριν από λίγους μήνες καταγγέλλαμε και «εξεγειρόμαστε μαζικά» τώρα συμπεριφερόμαστε, και εμείς, σαν ένα κομμάτι του ίδιου συστήματος, με την πρέπουσα μακαριότητα…διαχειριζόμενοι «πολιτικά» τι υποσχέσεις που δώσαμε στους εαυτούς μας. 

Όμως υπάρχουν κάποια «μικρά, ατομικά και τοπικά» που κλονίζουν τη μακαριότητά μας: 

O Νίκος με τα φωτογραφήματά του μας θυμίζει το χθες δείχνοντάς μας το τώρα. 

Η Πρωτοβουλία κατοίκων Εξαρχείων αναλαμβάνει δράση αυτενεργώντας:

«Παίρνουμε τη γειτονιά στα χέρια μας! Δεν αρκεί να τα λέμε μεταξύ μας ή να διαμαρτυρόμαστε μεμονωμένα….¨ολοι μαζί μπορούμε να κάνουμε τα Εξάρχεια πιό ανθρώπινα. Μπαίνουμε στις ομάδες για την καθαριότητα και  την ανακύκλωση, για το πράσινο και του κοινόχρηστους χώρους, πεζόδρομους, πλατεία, λόφο του Στρέφη, για το παρκάρισμα και το κυκλοφοριακό, για την αστυνόμευση, για τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, για την ηχορύπανση.»

Όσοι πιστοί προσέλθετε στη «λαϊκή» συνέλευση τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου στις 7 το απόγευμα στον Ιστό (Εμμ. Μπενάκη 93-95).  

Οι Δρόμοι Ζωής διοργανώνουν Χριστουγεννιάτικο Bazaar 8 και 9 Δεκεμβρίου στην Τεχνόπολη στο Γκάζι με στόχο την :

«ευαισθητοποίηση ατόμων και κοινωνικών ομάδων στην εθελοντική προσφορά του «είναι» και όχι του «έχειν» προς τον συνάνθρωπο. Πιο αναλυτικά, η εθελοντική και ανιδιοτελής πνευματική, ηθική και υλική συμπαράσταση σε παιδιά, εφήβους, οικογένειες (και ειδικά γυναίκες-μητέρες), οι οποίες ανήκουν σε ομάδες με πολιτισμικές ή κοινωνικές ιδιαιτερότητες, ώστε να μπορέσουν να αναλάβουν εξ ολοκλήρου την ευθύνη της προσωπικής τους ζωής και των πράξεών τους.».

Το blog Wispering plannet διαμαρτύρεται κατά KILLτίδη & Co για τα πλάσματα που έχουν την ανάγκη μας:

«Το Συμβούλιο της Επικρατείας διατάζει προσωρινή απαγόρευση του κυνηγιού μέχρι ν’αποφασίσει για την προσφυγή των οικολογικών οργανώσεων που ζήτησαν να απαγορευτεί το κυνήγι για φέτος. Λίγες μέρες μετά ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (κύριος) Κιλτίδης υπογράφει απόφαση να συνεχίσουν ανενόχλητοι οι κυνηγοί το αιματηρό τους χόμπυ εις βάρος της πανίδας του τόπου. Οι ψήφοι για ακόμα μιά φορά είναι ανώτεροι όλων. Λίγες μέρες πριν ο πρωθυπουργός δήλωνε πως το Περιβάλλον είναι εθνική υπόθεση. Εγώ θα έλεγα πως είναι υπόθεση ψήφων τελικά. Λυπάμαι. Δεν αξίζετε ούτε να σας φτύσει κανείς. Πόσες μέρες διαρκεί το φιλότιμο σε αυτή τη χώρα; Οσοι έχετε εξοργιστεί και θέλετε να διαμαρτυρηθείτε στείλτε mails και διαμαρτυρηθείτε.»

Σας ευχαριστούμε για τις ευκαιρίες που μας δίνετε να συμμετάσχουμε και να πραγματοποιήσουμε αυτά που υποσχεθήκαμε!

Κάτι «τρέχει» γύρω μας… 

Μήπως πρέπει να «τρέξει» και  εντός μας;

16
Νοέ.
07

κόσμοι μέσα στον κόσμο

«Και ερρέθη αυτοίς ίνα μη αδικήσουσιν τον χόρτον της γης ουδέ πάν δένδρον, ει μη τους ανθρώπους» (Θ΄ 4)

«Και τους ειπώθηκε να μην πειράξουν το χορτάρι της γής ουδέ καμιά πρασινάδα ουδέ κανένα δέντρο, παρα μονάχα τους ανθρώπους» 

 

Ιωάννη Θεολόγου, Αποκάλυψις, μτφρ. Γ. Σεφέρης

 

Όταν μπορείς να αντιληφθείς τη μεγαλοσύνη του ταπεινού ίσως μπορέσεις να κατανοήσεις την απεραντοσύνη του κόσμου. Συνήθως φουριόζοι, ξεπερνάμε την απέραντη ομορφιά που κρύβεται σε κάθε σταγόνα του κόσμου ή καλύτερα των κόσμων που μας περιβάλλουν. Υπάρχουν κόσμοι θαυμαστοί, σύμπαντα ολόκληρα σε μια απλή ρωγμή της «τάξης» που έχουμε επιβάλλει δυναστικά εμείς οι άνθρωποι.

 gyrinoi1.jpgglastra1.jpg

 

 

 

 

 

 

 .

Την «τάξη» διασπά μεγαλόπρεπα  ένας κόσμος που στροβιλίζεται γύρω από το «διττό» και το «αμφί». Στο σημείο που η ανθρώπινη «τάξη» στραγγίζει η μεγαλοσύνη της δημιουργίας επιβάλλει τους δικούς της «διττούς» κανόνες, ισορροπεί σ΄ έναν άλλο εξίσου όμορφο κόσμο.  Εκεί που στραγγίζει η ρευστή ανθρώπινη «τάξη» αποφάσισε η δημιουργία να κατασκευάσει ένα μικρό νέο στέρεο σύμπαν που το κατοικούν εκτός των άλλων γυρίνοι! 

Η «δημιουργία» επέλεξε την ταπεινή γλάστρα του μπαλκονιού μου να την κάνει βατραχο-πλανήτη…

 Αντιγράφω από το Ένθετο περιοδικό ΓΕΩ της Ελευθεροτυπίας τεύχος 41 Ιανουάριος 2001

ΒΑΤΡΑΧΟΙ – ΑΜΦΙΒΙΑ. Πρίγκιπες στο νερό και στη στεριά.

 

Η πραγματικά πολύ επιτυχημένη ελληνική λέξη «αμφί-βιο» δηλώνει το ον που έχει διττή ζωή : μπορεί να ζει μέσα στο νερό όσο και έξω από αυτό. Η αλήθεια είναι πως τα περισσότερα αμφίβια ξεκινούν τη ζωή τους μέσα στο νερό αναπνέοντας με βράγχια, κατόπιν βγαίνουν από αυτό και ζουν στη ξηρά αναπνέοντας με πνεύμονες, όμως επιστρέφουν στο υγρό στοιχείο για να γεννήσουν τα αβγά τους και τότε αναπνέουν πολύ και μέσω του δέρματος. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή προσαρμογή, που εξελικτικά βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα ψάρια και τα ερπετά. Εκεί κατατάσσονται και τα αμφίβια, αφού έχουν χαρακτηριστικά και από τις δύο αυτές ομάδες οργανισμών. Όμως, ας δούμε τα πράγματα από την αρχή.

Στην Ελλάδα υπάρχουν περί τα 15 είδη , που χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες : τα ουροδελή (5 είδη ) και τα άνουρα (10 είδη). Τα ουροδελή λέγονται έτσι γιατί ως ενήλικα άτομα διαθέτουν ουρά (τέτοια είναι οι σαλαμάνδρες και οι τρίτωνες), ενώ τα άνουρα είναι εκείνα που δεν έχουν ουρά όταν είναι ενήλικα, όπως οι φρύνοι και οι βάτραχοι. Όμως από το αβγό δεν βγαίνουν μικρά πλάσματα που μοιάζουν με τους γονείς τους. Βγαίνουν μορφές που δεν έχουν εμφανή σχέση- ανατομικά και φυσιολογικά- με τους γονείς τους. Αυτές οι μορφές λέγονται γυρίνοι, επειδή γυρίζουν συνέχεια γύρω-γύρω, κολυμπώντας με κυματιστές κινήσεις της ουράς τους. Στη πραγματικότητα, όταν βγαίνουν από τα μεμβρανώδη αβγά τους οι γυρίνοι αποτελούνται από ένα κεφάλι και μια ουρά. Αρχίζουν, λοιπόν, να τρώνε ακατάπαυστα μικροσκοπικούς οργανισμούς που ζουν μέσα από νερό και σιγά σιγά εμφανίζονται στο σώμα τους οι πρώτες αλλαγές. Τα άκρα εμφανίζονται, η ουρά μικραίνει (για τα άνουρα) και το σώμα παίρνει σταδιακά μια πιο αναγνωρίσιμη μορφή. Σ΄αυτή τη φάση ο αριθμός των γυρίνων που μπορεί να βρει κανείς μέσα σε ένα νερόλακκο μπορεί να ανέρχεται σε πολλές χιλιάδες. Αυτό συμβαίνει γιατί κάθε θηλυκό γεννά στο νερό πάρα πολλά αβγά και επίσης γιατί πολλά ενήλικα άτομα συγκεντρώνονται στις ίδιες υδάτινες εκτάσεις για να γεννήσουν όλα μαζί.

Για τα αμφίβια η ύπαρξη ψαριών είναι περιοριστικός παράγοντας, αφού τα ψάρια τρώνε τους γυρίνους και τα αβγά των αμφιβίων. Έτσι προτιμούν πρόσκαιρα πλημμυρισμένες εκτάσεις, που δεν κρατούν νερό καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου και γι΄αυτό δεν κρατούν και ψάρια. Θα πρέπει βέβαια να κρατούν το νερό τουλάχιστον μέχρι να μεταμορφωθούν οι γυρίνοι. Συνωστίζονται, λοιπόν σε……… παραδοσιακές θέσεις που αποδεδειγμένα παρέχουν ασφάλεια και γεννούν εκεί όλα μαζί. Από τις χιλιάδες των γυρίνων που προκύπτουν, λίγοι θα φτάσουν να αναπαραχθούν. Υδρόβια έντομα, άλλα αμφίβια, ερπετά και πουλιά θα φάνε το μεγαλύτερο μέρος τους είτε ως γυρίνους είτε ως νεαρά άτομα μετά τη μεταμόρφωσή τους.Όμως τι είναι αυτή η μεταμόρφωση ;

Αφού έχει αλλάξει σταδιακά το σώμα του γυρίνου μέχρι ενός σημείου, ξαφνικά μια νύχτα και κάτω από την επίδραση ορμονών, συντελείται μια τεράστια αλλαγή : το σώμα γίνεται σώμα ενηλίκου, τα βράγχια χάνονται και μπαίνουν σε λειτουργία οι πνεύμονες. Τώρα το μικρό ζώο έχει το σχήμα και τα χρώματα του γονιού του, όμως είναι μικροσκοπικό σε μέγεθος. Και πασχίζει μαζί με τα χιλιάδες όμοιά του, που μόλις έχουν βγει από το νερό, να κρυφτούν, να φάνε και να μην φαγωθούν. Κάθε γωνιά που έχει κάποια σχετική υγρασία μπορεί να κρύβει ένα τέτοιο μικροσκοπικό πλάσμα. Γιατί μπορεί να βγήκαν από το νερό, όμως το δέρμα τους δεν έχει φολίδες όπως των ερπετών και γρήγορα μπορεί να αφυδατωθεί. Κάθε βράδυ βγαίνουν από την κρυψώνα τους και ψάχνουν για τροφή, η οποία είναι διάφορα έντομα και μικροσκοπικά ασπόνδυλα. Όμως είναι δραστήρια και την ημέρα, κυρίως όταν η υγρασία της ατμόσφαιρας είναι υψηλή, όπως όταν βρέχει ή έχει σύννεφα ή πρόκειται να βρέξει. Αν ποτέ βρείτε βάτραχο που όφειλε να είναι στο νερό και περιφέρεται μακριά από το νερό, πρόκειται σύντομα να ρίξει «καρέκλες». Πιστέψτε με, έχω προσωπική εμπειρία.Όσο περισσότερη ζέστη κάνει τόσο πιο γρήγορη είναι η ανάπτυξη των νεαρών ζώων. Όσα καταφέρνουν να επιζήσουν φτάνουν στο χειμώνα, που τον περνούν με δύο τρόπους : είτε πέφτουν σε χειμερία νάρκη για μεγάλο χρονικό διάστημα, αν ο τόπος τους έχει πολλά κρύα ( βουνά η Βόρεια Ελλάδα), είτε κυκλοφορούν όλο το χειμώνα και ναρκώνονται μόνο τις πολύ κρύες μέρες, όπως συμβαίνει π.χ. στη Πελοπόννησο. Όταν πέφτουν σε χειμερία νάρκη ο μεταβολισμός τους μειώνεται δραματικά και συχνά περνούν το χειμώνα μέσα στη λάσπη, στον πυθμένα των λιμνών, παίρνοντας το ελάχιστο οξυγόνο που χρειάζονται από το νερό, μέσω του δέρματος. Άλλα μέρη, όπως υγρές σπηλιές, υπόγεια, τρύπες στο χώμα ή ανάμεσα σε πέτρες, προσφέρουν καταφύγιο στα καταπληκτικά αυτά πλάσματα.Όταν έρθει η άνοιξη και όλη η φύση δραστηριοποιηθεί ξανά, οι χορωδίες των βατράχων αποτελούν έναν από τους χαρακτηριστικότερους ήχους. Είναι τα αρσενικά που διαφημίζονται, το κάθε είδος με τη δικιά του φωνή. Η γονιμοποίηση είναι εξωτερική. Το αρσενικό αγκαλιάζει το θηλυκό και ενόσω αυτή γεννά τα αβγά μέσα στο νερό αυτός τα ραντίζει από πάνω με σπέρμα και τα γονιμοποιεί. Ακόμα ένας κύκλος αρχίζει.

Όμως ο άνθρωπος ξέχασε τους κύκλους της φύσης. Ισοπεδώσαμε τις εποχές, απεχθανόμαστε τους βάλτους, δεν βρίσκουμε πια ενδιαφέρον στο μικρό βατραχάκι. Αποξηράναμε τους υγρότοπους, δηλητηριάσαμε τα νερά, ανοίξαμε δρόμους εκεί που ζουν τα αγρίμια, και με τα γρήγορα αμάξια μας δεν προσέχουμε τίποτε πια. Εκατομμύρια αμφίβια πεθαίνουν κάτω από τις ρόδες μας κάθε χρόνο- χωρίς καν να το ξέρουμε. Ξεχάσαμε ακόμη περισσότερα. Πως αν βρεθείς σε λίμνη ή βάλτο την άνοιξη, πρέπει να φωνάζεις στο αυτί του άλλου για να ακουστείς πάνω από τη φασαρία. Κάθε άνοιξη, όταν βρίσκομαι μέσα στους βάλτους ψάχνοντας τους κατοίκους τους, παρακολουθώ ένα περίεργο κονσέρτο. Με βοηθάει να θυμάμαι τους κύκλους της φύσης και με φέρνει σε επαφή με τα πλάσματά της. Μένω εκεί μέχρι αργά το βράδυ, με το μυαλό μου να βουίζει και τα αυτιά μου να αντηχούν από εκατομμύρια κοάσματα, την εκκωφαντική μουσική των βατράχων.» 

Καλώς ήλθατε…στον κόσμο μας.

 

14
Νοέ.
07

Σιωπή

 

Όσο και αν μένουν ανεκτέλεστα τα έργα, όσο και αν είναι

πλήρης η σιγή (η σφύζουσα εν τούτοις) και το μηδέν αν δια-

γράφεται στρογγύλον, ως άφωνον στόμα ανοικτόν, πάντα,

 

louloudia2.jpg

 

μα πάντα, η σιγή και τα ανεκτέλεστα όλα, θα περιέχουν έν

μέγα μυστήριον γιομάτο, ένα μυστήριον υπερπλήρες, χωρίς

 

louloudia1.jpg

 

κενά και δίχως απουσίαν, εν μέγα μυστήριον (ως το μυστή-

ριον της ζωής εν τάφω) – το φανερόν, το τηλαυγές, το πλή-

ρες μυστήριον της υπάρξεως της ζωής, Άλφα – Ωμέγα.

 

Ανδρέας Εμπειρίκος, «η σιωπή», Οκτάνα

 

 

 

Αφιερωμένο στις «εργάτριες»

                                                 που χαρίζουν ζωή

                                                  και βόμβους,

                                                                                          σπάζοντας τη σιωπή,

                                                                                          τη μονοτονία της βροχής

 

Υ.Γ. Οι φωτό απο το «βιότοπο» μπαλκόνι μου στο κέντρο της Αθήνας.




ταχυδρομείο

manosnik@gmail.com


ask2use.com: Επιτρ�πεται η αντιγραφή όλου του κειμ�νου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

Χτύπα με

  • 8,745