Αρχείο για Δεκέμβριος 2007

25
Δεκ.
07

η σχολή του μονάχου

Όταν η χρονολογία είχε μπροστά το 18..

[…] αφού εκοίταξε τριγύρω, να ίδη μήπως τον παρετήρει τις, εισήλθε δειλός εις το χάλασμα εκείνο, όπου εις την γωνίαν των δύο τοίχων εφαίνετο τις μαυρισμένη, ως να υπήρχεν εστία εκαίε το πάλαι. Εισήλθεν ασκεπής, κρατών τον πίλον εις τας χείρας, εγονάτισε, κ΄εστήριξε το μέτωπον επι των ψυχρών λίθων της γωνίας εκείνης και αφού έμεινεν επι τρία λεπτά γονυκλινής, ηγέρθη, ασπόγγισε τους οφθαλμούς του, και απεμακρύνθη βραδέως. […]

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Ο Αμερικάνος», Διηγήματα των Χριστουγέννων.

kalanta.jpg

Νικηφόρου Λύτρα, Κάλλαντα

Είναι σούρουπο, ένα ολόγιομο φεγγάρι ανεβαίνει σ΄ένα φωτεινό ακόμη ουρανό. Πέντε πιτσιρικάδες, συνοδεία μουσικών οργάνων, τραγουδούν χαρούμενοι τα κάλαντα στη αυλή ενός σπιτιού. Ο ένας κρατάει ένα πανέρι για τα κεράσματα. Ένας έκτος «περίεργος» πιτσιρικάς ξεπροβάλει το κεφάλι του απο τον μαντρότοιχο.  

Η σχολή του Μονάχου σε όλο της το μεγαλείο!

 Όταν η χρονολογία είχε μπροστά το 19..

Η υπόνοια του πρώτου φωτός, ενός ήλιου που υπόσχεται μια λαμπερή μέρα, αποχαιρετά το ολόγιομο φεγγάρι της ατέλειωτης από την προσδοκία παγερής νύχτας. Παραμονή Χριστουγέννων σε μια γειτονιά της Αθήνας με «όνειρα» για δώρα που ήδη έχουν παραγγελθεί στον Άγιο Βασίλη, για τσέπες που θα γεμίσουν με κέρματα από το προϊόν της σκληρής παιδικής «παραφωνίας» με την συνοδεία σήμαντρου και τραγουδιού για τον Χριστό που «γεννάται σήμερον». Όσο η μέρα φωτίζεται περισσότερο, τόσο οι τσέπες κουδουνίζουν από τα κέρματα των γειτόνων που με απογοήτευση για το ευτελές της αμοιβής αποδέχτηκα. Πάντα οι προσδοκίες μου ήταν υπεραισιόδοξες αλλά οι δυνατότητες της φτωχογειτονιάς περιορισμένες. Όμως τα λιγοστά χαρτονομίσματα της νονάς Ελένης, της γειτόνισσας Χαρίκλειας, του μανάβη Παύλου ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για το θάρρος, το ξεπέρασμα της ντροπής του «να τα πω»; Του χρόνου ένα χρόνο μεγαλύτερος και με λιγότερο κόκκινο χρώμα της ντροπής στα μάγουλα μου ίσως πρέπει να συνεταιριστώ με τον Αργύρη, να τα πούμε κρυφά από την μάνα μου στα λεωφορεία και τα τραίνα, ίσως να περάσουμε το βουνό και να πάμε στη πιο πλούσια γειτονιά. Έχει ο Θεός!

Προς το μεσημέρι η ώρα της καταμέτρησης. Ξεχώρισμα ανά νόμισμα και κατασκευή πύργων από κέρματα, ίσιωμα και σιδέρωμα των χαρτονομισμάτων, καταμέτρηση. Ο Μαραθώνιος καλάντων έλαβε τέλος με απόλυτη επιτυχία, το απόγευμα όλες οι προσδοκίες της χρονιάς συμπυκνώνονται στην επίσκεψη στο Μινιόν, τις φωτογραφίες με τον Άγιο Βασίλη και την αγορά παιχνιδιών από το κατάστημα παιχνιδιών Σαρακηνιώτη στην Πλάκα.

Πόση ευτυχία μπορεί ν΄ αντέξει η εκπλήρωση των ευτελών παιδικών ονείρων;

 Όταν η χρονολογία έχει μπροστά το 20.. 

Η υπόνοια του πρώτου φωτός, ενός ήλιου που υπόσχεται μια λαμπερή μέρα, αποχαιρετά το ολόγιομο φεγγάρι της ατέλειωτης παγερής νύχτας. Παραμονή Χριστουγέννων στο κέντρο της Αθήνας με προσδοκίες για την πραγματοποίηση πόθων και ονείρων που αναβλήθηκαν ή καθυστέρησαν, με τσέπες που γέμισαν από αιώνες δουλειάς, με χέρια που θα γεμίσουν δώρα για τους άλλους από το γιγάντιο εμπορικό κέντρο των λιανοπωλητών της ευδιαθεσίας. Η γλυκιά ζάλη, κληρονομιά της χθεσινής μεταμεσονύχτιας κραιπάλης, επιζητά την ίδια συνέχεια για να λειτουργήσει στοιχειωδώς ο εγκέφαλος.

-Μωρό μου σου έφτιαξα πρωινό αλλά τρέχω να προλάβω… έχω κομμωτήριο, γυμναστήριο, ψώνια, δώρα θα τα πούμε το απόγευμα φρόντισε εσύ φαγητά και ποτά για το βραδινό τραπέζι, άλλωστε εσύ είσαι ο μάγειρας.

Έφυγες τρέχοντας να προλάβεις το σαφάρι των γιορτών. Ράθυμα μετέφερα το κορμί μου στην αγκαλιά του καυτού νερού. Γύρισα στο υπνοδωμάτιο, οι φυσαλίδες συνέχιζαν το χορό τους πολύ πιο ήρεμες και αρμονικές, κατέβασα μονορούφι το ρόζ υγρό που είχε απομείνει  στο ποτήρι. Βρήκα το μποξεράκι μου μεταξύ εισόδου και υπνοδωματίου, το παντελόνι, οι κάλτσες και τα παπούτσια στην είσοδο…χμ! Είμαι πολύ πιο ήρεμος τώρα, σαν τις φυσαλίδες της ευγενικής ρόζ σαμπάνιας. Όταν είναι στο μπουκάλι απλά και μόνο υπόσχονται, όταν ρέουν στο ποτήρι αρχικά είναι ατίθασες, ανισόρροπες χορεύουν τρελά χωρίς σκοπό. Αργά και βασανιστικά όσο περνάει ο χρόνος και μαθαίνουν το φυσικό τους χώρο, το ποτήρι, αποκτούν την αρμονία, την απαραίτητη ισορροπία που χαρίζει η επίτευξη του σκοπού, του στόχου, τα κατάφεραν…!

Έχει ο Αριστοτέλης πολλές ευδαιμονίες να μου χαρίσει και ο Θεός πολλές επιταγές να μου εξαργυρώσει!

Γονυκλινής, εστήριξα το μετωπόν μου εις τας χείρας μου, ασπόγγισα τους οφθαλμούς μου ως παλλινοστόν Αμερικανός, εις την γωνίαν των δύο τοίχων όπου έκαιε εστία το πάλαι, παρατηρών τον δειλόν εαυτό μου ως παίς  εις μανδρότοιχον!

ουδέποτε θα φοιτήσω εις την σχολήν του μονάχου…

εις έτη πολλά,

υγιούς και ευτυχούς, ονείρου απόληξις,

εντός ροδόχρου κόλπου ελλιμενισμένα,

εις ευγένειαν καμπανίτου εμβαπτισμένα.

Advertisements
16
Δεκ.
07

Θα το πάρω για μένα

Θα αρχίσω απο το οπισθόφυλλο…

Ο Αθήναιος είναι ο «δικός μας» Ευπατρείδης το ε κεφαλαίο γιατί το εννοώ. Τον ξέρω μόλις μερικούς μήνες, διαφωνούμε στα περισσότερα, συμφωνούμε σε ελάχιστα είναι όμως άντρακλας περπατημένος, μάγειρας δουλευταράς, αιώνιος σπουδαστής, πάντα περίεργος  και εφευρέτης. Τα σύνεργά του είναι η πείρα , η τριβή, η αγάπη του να παίρνει, η σπουδή του να χρησιμοποιεί, το σαβουάρ βιβρ που ποτέ δεν διάβασε αλλά είναι τρόπος ζωής του.

Ο Αθήναιος μου θυμίζει εμένα …

e3wfylloa.jpg

 Θα συνεχίσω απο το εξώφυλλο

«Η Αθήναιος» είναι ένα λεπτεπίλεπτο πλάσμα που κάνει τη ζωή τέχνη. Ευαίσθητη, θυμωμένη, φιλομαθής, μούσα, δημιουργική όλοι αυτοί οι προσδιορισμοί του ποθητού θηλυκού…

Περισσότερα σε όλα τα βιβλιοπωλεία, εγώ θα το κρατήσω για μένα, τα πολύτιμα πράγματα δεν δωρίζονται…

15
Δεκ.
07

χριστουγεννιάτικος στολισμός

Υπάρχει μιά γιορτινή συνομωσία  εναντίον μου …μιά συνεχής φαγούρα στην τσέπη μου…

»Σήμερα δεν είναι μέρα για πολλά λόγια, είναι μέρα γιορτής και χαράς για όλους μας, για τα παιδιά και κυρίως για τους μοναχικούς ανθρώπους», δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων και η πόλη γέμισε από το μαγικό φως των Χριστουγέννων, καθώς χιλιάδες πολύχρωμα λαμπιόνια σκόρπισαν τη λάμψη των γιορτών στο μεγάλο δέντρο, ύψος 14,5 μέτρων.Τη γιορτή συνόδευσε η Φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, η ορχήστρα Big Band των Μουσικών Συνόλων του Δήμου Αθηναίων, η Δημοτική Χορωδία Αθηνών και η Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου.Υπεύθυνη για αυτή τη γιορτή φωτός είναι η διεθνούς φήμης light designer, Ελευθερία Ντεκώ, γνωστή από τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας 2004, ως διευθύντρια και σχεδιάστρια φωτισμών των Τελετών Έναρξης και Λήξης.»

athina.jpg

ΑΠΕ 13/12/2007

Ο συνεταιρισμός «όλων» στη μάχη με το πλαστικό μου «δάνειο» και το 13ο μισθό συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η συνομωσία «όλων» εναντίον μου, δείγμα των γιορτών, έχει στόχο να με κάνει χαρούμενο και συμμετέχοντα στην καταναλωτική ευωχία. Όλοι βάζουν τα «καλά» τους, στολισμοί, βιτρίνες πρόκληση, ατέλειωτες διαφημίσεις με προετοιμάζουν συστηματικά για τις μεγάλες μέρες και τις μεγαλύτερες νύχτες.

«Αυτά τα Χριστούγεννα είναι δικά σου»!…

Στο ίδιο μήκος κύματος εκπέμπουν «αρχές» και καταστηματάρχες που με θεαματικές εικόνες και ήχους με φροντίζουν συστηματικά, merci!

Σε όσες πόλεις έχω βρεθεί τις μέρες αυτές, καμία, με εξαίρεση ίσως τις αμερικάνικες μητροπόλεις,  δεν είναι τόσο βαρυφορτωμένες και σε τόσο μεγάλη έκταση «στολισμένες» όσο οι ελληνικές. Συνήθως ο στολισμός περιορίζεται αυστηρά σε ένα πολύ κεντρικό σημείο ενώ η συμμετοχή του κόσμου περιορίζεται στο εσωτερικό των σπιτιών. Εκεί η ζωή είναι «μέσα». Στην Αθήνα που η ζωή είναι «έξω» υπάρχει ο συναγωνισμός των περισσότερων «φωτακίων» που αναβοσβήνουν τρελά και κυματιστά στα μπαλκόνια…πλάκα έχει!

Θυμάμαι με χαμόγελο τον αρχοντοχωριατισμό του σιδερόφραχτου δημάρχου Αβραμ με τα μεγαλύτερα δέντρα της Ευρώπης, τη μεγαλομανία της δημάρχου «αλόγας» που βάφτισε τα «αλογατάκια» καρουσέλ και μας γέμισε με πυροτεχνήματα μέρα μεσημέρι. Θυμάμαι πολλά που θα τα γράψω τις προσεχείς ημέρες και θα σχολιάσω και τα κατορθώματα του νυν δημάρχου μας.

«δεν είναι μέρες για πολλά λόγια, είναι μέρες γιορτής και χαράς για όλους μας»

δήμαρχος Κακλαμάνης 13/12/2007 

 

ρε … λές να συνεχίζονται οι ολυμπιακοί αγώνες και δεν το έχω πάρει χαμπάρι!

χρειάζομαι μια διεθνούς φήμης light designer να μου αλλάξει τα φώτα;

αυτά που αναβοσβήνουν κυματιστά στο μπαλκόνι του μυαλού μου…ρε λές;

 

10
Δεκ.
07

Γκαζοχώρι

Στο «δεξιό» πεζοδρόμιο το σύνθημα:

«ΈΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ»

Στο «αριστερό» πεζοδρόμιο το σύνθημα:

“yikma dunyami yaluaririm”

“σας ικετεύω μην καταδαφίζεται τον κόσμο μου”

 

gkazi.jpg

Φωτό:  Δίκτυο Νομαδικής Αρχιτεκτονικής 

 

Στη μέση οι άνθρωποι: οι  άπολεις και οι  συμπολίτες 

όλοι «εμείς» και οι «άλλοι»…

07
Δεκ.
07

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια…πράξεις

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Επειδή ότι και να έχετε να κάνετε μπορεί να αναβληθεί.

Επειδή γίνεται μια φορά το χρόνο.

Επειδή σε όσους πρόλαβα το είπα ζωντανά σε όσους δεν πρόλαβα πάρτε την πρόσκληση.

Επειδή θα είναι τα καλύτερα παιδιά μαζεμένα.

Επειδή έρχονται χριστούγεννα

  

prosklisibazaar-fullcrop_0_020_040_980_97.jpg

Επειδή μπορώ να αναφέρω άλλα 1.753.5987.989.998.857.344.499.000.000 επειδή, αλλά δεν θα το κάνω, γιατί η ευκαιρία είναι μοναδική, η διεύθυνση γνωστή και ο σκοπός ιερός.

Τώρα άν δεν το ξέρετε έχετε πρόβλημα… και η πόλη μας δεν φιλοξενεί U.F.O.

Θα σας δώ εκεί… 




ταχυδρομείο

manosnik@gmail.com


ask2use.com: Επιτρ�πεται η αντιγραφή όλου του κειμ�νου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

Χτύπα με

  • 8,748