Η κάθε αυθεντία φοβάται την αστάθεια που προκαλεί η αντίθεση. Στην προσπάθεια της λοιπόν να ομογενοποιήσει τις διαδρομές της σκέψης και τους τρόπους συμπεριφοράς, οριοθετεί τις ελευθερίες επινοώντας δίκαια: φυσικά, τεχνητά, θεϊκά. Η ομογενοποίηση στόχο έχει να συνθλίψει τη διαφορετικότητα της συμπεριφοράς των παριών ώστε η κάθε ατομίκευση να επανατεθεί αυτόματα στα προκαθορισμένα πλαίσια. Ο παρίας επινοεί τρόπους αντι-συμπεριφοράς σαν ένα μέσο επιβίωσης αλλά και αντίθεσης. Το ψευδεπώνυμο  γίνεται το απλουστευμένο όπλο που απελευθερώνει συναισθήματα, σκέψεις και τελικά ενέργειες και ευαισθησίες πρωτότυπες, απροσδιόριστες και με αυτή την έννοια επικίνδυνες για κάθε αυθεντία.

 Τι μένει στην κάθε εξουσία στην κάθε αυθεντία για να αντιμετωπίσει τον επερχόμενο κίνδυνο, την άμεση αλλά απροσδιόριστη απειλή;

Η αποβολή! η κόκκινη κάρτα σε κάθε αντι

ώστε να νουθετηθεί το παιχνίδισμα του αντι και να επανενταχθεί στο πλήρως ισορροπημένο σύστημα που επινόησε η αυθεντία.

Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες επί σελίδων με απλή αναφορά ονομάτων που χρησιμοποιώντας την κουκούλα, τη μάσκα του ψευδεπώνυμου δημιούργησαν ολόκληρες αυτοκρατορίες έργων για να σχολιάσουν, να στηλιτεύσουν, να αλλάξουν ότι δεν τους άρεσε. Τόνοι από μελάνι χύθηκαν σε όλες ανεξαιρέτως τις εποχές στη δόμηση και την αποδόμηση, στη δημιουργία και την καταστροφή, στους λίβελους και τα δοξαστικά.

Γιορτές και καρναβαλίστικα πανηγύρια στήθηκαν πάνω στο ψευδεπώνυμο που απελευθερώνει συμπεριφορές για να επαναδομηθεί έστω και πρόσκαιρα η ίδια η κοινωνία, οι σχέσεις των ανθρώπων ώστε το άτομο να απελευθερωθεί και να δημιουργήσει νέες σχέσεις να ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και αποστολή σε ένα κόσμο αέναης καταστολής ηθών και συμπεριφορών.

 Το ψευδεπώνυμο πάντα ήταν το αντικαταπιεστικό μέσο για να αναδειχθεί το πραγματικό, ήταν ο δολοφόνος του φόβου για τον αξιοκατάκριτο αντικοινωνισμό, το λυτρωτικό αντίδοτο του ονειρικού στην πεζότητα της καθημερινής αυτορρύθμισης.

Εύστοχα ο ψευδεπώνυμος «συνάδελφος» Αθήναιος στο εξοργιστικά επίκαιρο άρθρο του με αφορμή εικαστικούς κουκουλοφόρους σημειώνει:

«Τελικά ένιωσα ότι ζωγράφιζε εμένα λίγους μήνες πριν αλλά και όλους όσους διαβάζω στα μπλογκ τους αλλά και στα σχόλια των ποστ μου, όλους όσους έχουν την ανάγκη να φορέσουν κουκούλα για να βρουν το κουράγιο να πουν ένα “σ’αγαπώ”, “σε θέλω”, “μου λείπεις”, “πονάω πολύ”, “νοσταλγώ”,  “είμαι μόνος μου”, “δεν με καταλαβαίνει κανείς”, “ονειρεύομαι”. Η κουκούλα δεν αναιρεί το πορτρέτο, την ιδιοπροσωπεία, δεν αφαιρεί την προσωπική ομορφιά με τον ίδιο τρόπο που η υπογραφή δεν σου αφαιρεί κανένα δικαίωμα και σε καμία περίπτωση δεν δρα περιοριστικά εφόσον ζεις και δρας “ταλμουδικά” όταν δλδ κοιτάς πρώτα τα δικά σου χάλια και όχι των άλλων.»

 

Χμ! «όταν κοιτάς πρώτα τα δικά σου χάλια και όχι των άλλων» παύεις αυτόματα να πουλάς τρέλα και φτήνεια, παύεις αυτόματα να θηρεύεις τη χρησιμότητα σε κάθε σου ενέργεια και τότε αναλαμβάνεις την ευθύνη κάθε ψευδεπώνυμης «τρομοκρατικής» ενέργειας που στόχο έχει τελικά τον εαυτό και όχι να press άρεις επι δικαίων και αδίκων, απλά για να θεαθείς ή ακόμη χειρότερα να προσποριστείς βιαίως … κοινώς να εκβιάσεις.

 

Για την κάθε αυθεντία, συμπεριλαμβανομένης και της αυθεντίας που κρύβεται πίσω απο το ψευδεπώνυμο, το ζήτημα παραμένει επίκαιρο!

 Να καταργηθούν οι Απόκριες; με άμεση νομοθετική ρύθμιση! … ώστε καθαρή να μην είναι μόνο η Δευτέρα αλλά και η Τρίτη, η Τετάρτη, η Πέμπτη, η Παρασκευή και κυρίως το Σάββατο και η Κυριακή.