ψευδεπώνυμη απειλή

 Η κάθε αυθεντία φοβάται την αστάθεια που προκαλεί η αντίθεση. Στην προσπάθεια της λοιπόν να ομογενοποιήσει τις διαδρομές της σκέψης και τους τρόπους συμπεριφοράς, οριοθετεί τις ελευθερίες επινοώντας δίκαια: φυσικά, τεχνητά, θεϊκά. Η ομογενοποίηση στόχο έχει να συνθλίψει τη διαφορετικότητα της συμπεριφοράς των παριών ώστε η κάθε ατομίκευση να επανατεθεί αυτόματα στα προκαθορισμένα πλαίσια. Ο παρίας επινοεί τρόπους αντι-συμπεριφοράς σαν ένα μέσο επιβίωσης αλλά και αντίθεσης. Το ψευδεπώνυμο  γίνεται το απλουστευμένο όπλο που απελευθερώνει συναισθήματα, σκέψεις και τελικά ενέργειες και ευαισθησίες πρωτότυπες, απροσδιόριστες και με αυτή την έννοια επικίνδυνες για κάθε αυθεντία.

 Τι μένει στην κάθε εξουσία στην κάθε αυθεντία για να αντιμετωπίσει τον επερχόμενο κίνδυνο, την άμεση αλλά απροσδιόριστη απειλή;

Η αποβολή! η κόκκινη κάρτα σε κάθε αντι

ώστε να νουθετηθεί το παιχνίδισμα του αντι και να επανενταχθεί στο πλήρως ισορροπημένο σύστημα που επινόησε η αυθεντία.

Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες επί σελίδων με απλή αναφορά ονομάτων που χρησιμοποιώντας την κουκούλα, τη μάσκα του ψευδεπώνυμου δημιούργησαν ολόκληρες αυτοκρατορίες έργων για να σχολιάσουν, να στηλιτεύσουν, να αλλάξουν ότι δεν τους άρεσε. Τόνοι από μελάνι χύθηκαν σε όλες ανεξαιρέτως τις εποχές στη δόμηση και την αποδόμηση, στη δημιουργία και την καταστροφή, στους λίβελους και τα δοξαστικά.

Γιορτές και καρναβαλίστικα πανηγύρια στήθηκαν πάνω στο ψευδεπώνυμο που απελευθερώνει συμπεριφορές για να επαναδομηθεί έστω και πρόσκαιρα η ίδια η κοινωνία, οι σχέσεις των ανθρώπων ώστε το άτομο να απελευθερωθεί και να δημιουργήσει νέες σχέσεις να ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και αποστολή σε ένα κόσμο αέναης καταστολής ηθών και συμπεριφορών.

 Το ψευδεπώνυμο πάντα ήταν το αντικαταπιεστικό μέσο για να αναδειχθεί το πραγματικό, ήταν ο δολοφόνος του φόβου για τον αξιοκατάκριτο αντικοινωνισμό, το λυτρωτικό αντίδοτο του ονειρικού στην πεζότητα της καθημερινής αυτορρύθμισης.

Εύστοχα ο ψευδεπώνυμος «συνάδελφος» Αθήναιος στο εξοργιστικά επίκαιρο άρθρο του με αφορμή εικαστικούς κουκουλοφόρους σημειώνει:

«Τελικά ένιωσα ότι ζωγράφιζε εμένα λίγους μήνες πριν αλλά και όλους όσους διαβάζω στα μπλογκ τους αλλά και στα σχόλια των ποστ μου, όλους όσους έχουν την ανάγκη να φορέσουν κουκούλα για να βρουν το κουράγιο να πουν ένα “σ’αγαπώ”, “σε θέλω”, “μου λείπεις”, “πονάω πολύ”, “νοσταλγώ”,  “είμαι μόνος μου”, “δεν με καταλαβαίνει κανείς”, “ονειρεύομαι”. Η κουκούλα δεν αναιρεί το πορτρέτο, την ιδιοπροσωπεία, δεν αφαιρεί την προσωπική ομορφιά με τον ίδιο τρόπο που η υπογραφή δεν σου αφαιρεί κανένα δικαίωμα και σε καμία περίπτωση δεν δρα περιοριστικά εφόσον ζεις και δρας “ταλμουδικά” όταν δλδ κοιτάς πρώτα τα δικά σου χάλια και όχι των άλλων.»

 

Χμ! «όταν κοιτάς πρώτα τα δικά σου χάλια και όχι των άλλων» παύεις αυτόματα να πουλάς τρέλα και φτήνεια, παύεις αυτόματα να θηρεύεις τη χρησιμότητα σε κάθε σου ενέργεια και τότε αναλαμβάνεις την ευθύνη κάθε ψευδεπώνυμης «τρομοκρατικής» ενέργειας που στόχο έχει τελικά τον εαυτό και όχι να press άρεις επι δικαίων και αδίκων, απλά για να θεαθείς ή ακόμη χειρότερα να προσποριστείς βιαίως … κοινώς να εκβιάσεις.

 

Για την κάθε αυθεντία, συμπεριλαμβανομένης και της αυθεντίας που κρύβεται πίσω απο το ψευδεπώνυμο, το ζήτημα παραμένει επίκαιρο!

 Να καταργηθούν οι Απόκριες; με άμεση νομοθετική ρύθμιση! … ώστε καθαρή να μην είναι μόνο η Δευτέρα αλλά και η Τρίτη, η Τετάρτη, η Πέμπτη, η Παρασκευή και κυρίως το Σάββατο και η Κυριακή.

ανθρώπινη κωμωδία και χαμένες ψευδαισθήσεις

Η μπαλζακική Ανθρώπινη κωμωδία σε αντίθεση με τη δαντική Θεία κωμωδία ασχολείται με τα τετριμένα τα καθημερινά μιάς κοινωνίας ανθρώπων απελπιστικά όμοιας με τον πραγματικό σημερινό μας κόσμο. Η δαντική αλληγορία, το ποιητικό μεταφυσικό ταξίδι προς τη συνάντηση του ανθρώπου με το θείο, δεν έχει πλέον καμμία θέση σε ένα μακιαβελικό κόσμο. Οι μεγάλες προσδοκίες και το άπειρο ταλέντο πνίγονται στην ευτέλεια της πραγματοποίησης του σκοπού και η ευδαιμονία έστω και πρόσκαιρη κατακτιέται μόνο με την άκοπη κτήση της δημοσιότητας και του χρήματος.

Δόξα και πλούτος με όλα τα μέσα είναι το ζητούμενο στην εποχή του Balzac, δόξα και πλούτος με όλα τα μέσα είναι το ζητούμενο και στη δική μας εποχή.  

Η Ανθρώπινη κωμωδία, πολύτομο ανάγνωσμα γράφτηκε από τον αυτοαποκαλούμενο γραμματέα του 19ου αιώνα Honore “De” Balzac. Εστιάζοντας στις Χαμένες ψευδαισθήσεις, Μτφρ. Μπάμπης Λυκούδης, Εξάντας: Αθήνα 1993 οι ομοιότητες καταστάσεων και προσώπων με το “αθηναϊκό σύμπαν” καταντούν σκανδαλώδεις.

Θα παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα (σ. 337) τις νουθεσίες του “έμπειρου” στα δημοσιογραφικά Λουστό πρός το νεαρό και άμαθο ακόμη Λυσιέν.

“-Η συνείδηση, αγαπητέ μου, είναι ένα απο εκείνα τα ραβδιά που παίρνει ο καθένας για να πλακώσει το διπλανό του, αλλά ποτέ δεν χρησιμοποιεί για τον εαυτό του.

Μα, διάολε, με ποιόν γκρινιάζετε;

Η τύχη έκανε για σας σε μια μέρα ένα θαύμα που εγώ δύο χρόνια το περίμενα, κι εσείς κάθεστε και χολοσκάτε για τα μέσα;

Εσείς που μου φαίνεστε άνθρωπος μυαλωμένος , που θα φτάσετε στην ανεξαρτησία ιδεών που πρέπει να΄χουν οι τυχοδιώκτες της διάνοιας στον κόσμο που βρισκόμαστε, τσαλαβουτάτε σε συνειδησιακές αναστολές καλόγριας που μέμφεται τον εαυτό της επειδή έφαγε το αυγό της λαιμαργίας;

[....]

Θα ΄χετε μέλλον απέραντο, αν υπακούεται τυφλά στα εκ των άνω προερχόμενα μίση, αν επιτεθείτε όταν σας λένε “Επιτεθείτε!”, αν επαινείτε όταν σας λένε “επαινέστε!” Όταν θα έχετε να εκδικηθείτε κάποιον , θα μπορείτε να τσακίσετε το φίλο σας ή τον εχθρό σας με μια φράση που θα εμφιλοχωρείτε κάθε πρωί στην εφημερίδα σας [...]“

Αυτά τα λίγα για τα δημοσιογραφικά, στις επόμενες σελίδες του μυθιστορήματος μπλέκονται οι δικηγόροι…και το γλυκό δένει.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με σημερινά πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς μα εντελώς τυχαία…

Η συνέχεια της πραγματικής μπαλζακικής Ανθρώπινης Κωμωδίας σήμερα Δευτέρα 25/2/2008 απο τις 8 το βράδυ στις οθόνες σας …διανθισμένη με άπειρη πατριδολαγνεία και άφθονες παρα-θρησκευτικές κορώνες.

Δόξα, χρήμα θρησκεία και πατρίς ατάκτως εριμένα.

Πιό άσπρη μέρα…αλλά το χρώμα παραμονεύει…

 Σε όλα τα “καλά” η κορύφωση έρχεται λίγο πρίν το προδιαγραμμένο τέλος. Εκεί που νομίζεις πως όλα έχουν πάρει το ρουτινιάρικο δρόμο της ανάταξής τους, της επιστροφής τους στην προκαθορισμένη ισορροπία υπάρχει ένα κρίσιμο διάστημα πλήρους αποχαλινωμένης αστάθειας. Αυτή η αποχαλίνωση, η πλήρης ανισορροπία κάνει επιτακτική  την ανάγκη της εμφάνισης της μεγαλοφυέστερης ανθρώπινης εφεύρεσης του ”απο μηχανής Θεού”.  

  Ο “από μηχανής Θεός” στις κρίσιμες ώρες που ζούμε…είναι ο ίδιος ο συντάκτης του κόσμου μας, ο πανάρχαιος Ήλιος που με τη δική του ταχύτητα επαναδιανέμει τα χρώματα και τις μορφές στα έργα των ανθρώπων, δίνοντας μας την ευκαιρία να επεναδιαπραγματευτούμε με τους εαυτούς μας για τα μείζονα και τα ελλάσσονα της προσωπικής μας διαδρομής. Οι άλλοι, οι τωρινοί “συντάκτες ” του “φτιαγμένου” κόσμου μας μιλάνε απλά για μηχανήματα και τόνους αλατιού που επιτίθενται σε παγωμένες διαδρομές κατασκευασμένες απο τέφρα και ορυκτά.

Ο κύριος Δήμαρχος πήρε τηλέφωνο τον κύριο Νομάρχη που συντονίζεται με τον Γ.Γ. του υπουργείου χωρίς Περιβάλλον  που ήταν σε σύσκεψη με την επιτροπή εξηνταδύο (62) υπουργών και υφυπουργών όταν η απρόσβλητη από παρακολουθήσεις των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών δορυφορική συσκευή του Ηγέτη κουδούνισε για να ζητήσει βοήθεια…η παραθαλάσσια και πέραν απο κάθε ακραίο καιρικό φαινόμενο βίλλα με τα δίδυμα ήταν αποκλεισμένη απο πέντε (5) εκατοστά του μέτρου χιόνι…

Η βοήθεια απο κάθε εργολάβο ιδεών και ειδήσεων χωρίς επίθετο αλλά μόνο με υποκοριστικό όνομα ήταν επιβελημένη για να σωθεί ο Ηγέτης…

ολόκληρος ο μηχανισμός τέθηκε σε ετοιμότητα, αναμένουμε τις εξελίξεις.

Εχθρός του κράτους μας είναι η πέρα πάσης υποψίας άσπρη μέρα και ακόμη μεγαλύτερος είναι η ακολουθία της αποκάλυψης των χρωμάτων που με μαθηματική ακρίβεια θα προκύψει κάτω από το λευκό…

Τα έχω προβλέψει όλα…ακόμη και τον αποκλεισμό μου στον τέταρτο όροφο οικοδομήματος πεντακόσια μέτρα σε ευθεία απο το Υπουργείο Εσωτερικών.

Οι προμήθειες υπάρχουν! Αρχίζω την παρασκευή φασολάδας και των περιφερειακών, αντίδοτο στο κρύο και ευωδιαστή ομοιoπαθητική στην επέλαση αερίων του σκύλου Μάρκου…

Φασολάδα

500 γρ. φασόλια μεσαία κατά προτίμηση Καστοριάς

2 κομμάτια καπνιστό χοιρινό Μάνης ή Απάκι κρητικό ή στη χειρότερη 1 χωριάτικο λουκάνικο.

2 μεγάλα κρεμμύδια

3 καρότα

1 ματσάκι Σέλινο

1 φλυτζάνι ελαιόλαδο

1 καυτερή πιπεριά

1 κουταλιά σούπας ντομάτα πελτέ.

Αλάτι

Ψιλοκόβουμε τα υλικά εκτός από τα καρότα που τα κόβουμε ροδέλλες.

Βάζουμε ελάχιστο λαδάκι σε μιά μεγάλη κατασαρόλα και φέρνουμε μερικές βόλτες το καπνιστό για να λυώσει το παχάκι να ροδοκοκκινήσει το κρεατάκι. Φουντάρουμε τα φασόλια και όλα τα λαχανικά προσθέτουμε το ανάλογο νερό και τον πελτέ και σιγοβράζουμε για καμμιά ωρίτσα. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο προσθέτουμε την πιπεριά το υπόλοιπο ελαιόλαδο και το ανάλογο αλάτι.

Συνοδεύετε με αλίπαστα, εγώ προτιμώ ρέγγα καψαλισμένη σε εφημερίδα για εύκολο ξεπέτσωμα, ελιές, άφθονο ψωμί και φυσικά εκπληκτική ρετσίνα Μεσογείων χύμα απο το Οινότυπο (Εξάρχεια γάρ).

Ανοίξτε τα παράθυρα να εισχωρήσει άφθονος καθαρός και άοσμος αέρας, ο συναγωνισμός ανθρώπων και σκύλου είναι άνισος…

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή! Υπενθυμίζω σε όσους προσέλθουν ότι η χρήσις αλυσίδων είναι επιβεβλημένη ως μεταδίδεται από όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλους ανεξαιρέτως τους κρατικούς αξιωματούχους.

Εις την είσοδον, της γειτονιάς μας, έχει διαμορφωθεί ειδικός χώρος εναπόθεσης των αλυσίδων αντιολισθητικών και μή…

άσπρη μέρα

Η ευεργετική εισβολή του αμόλυντου λευκού κάλυψε την ασκήμια της ωχρής ανθρώπινης υπερβολής.

Η φύση ξεφεύγει απο την καθημερινή ραθυμία της και τα ταπεινά και καταφρονεμένα μεταμορφώνονται σε υπερκόσμια σχήματα.

Ο ταπεινός θάμνος γίνεται θηρίο πολύμορφο,

το δέντρο ενδεδυμένο με πέπλο δράκοντα

βρυχάται!

εκσφενδονίζοντας λευκά βομβίδια στις ριπές του αέρα.

Η τρομοκρατία του λευκού εισβάλει για να υπενθυμίσει το εφήμερο της ανθρώπινης επικυριαρχίας.

  

Τα ανθρώπινα κτήματα μετασχηματίζονται σε παράδοξα γλυπτά αμφίβολης αισθητικής και χρησιμότητας.

Ησυχάστε ένα χιονάκι είναι… λευκό κι αμόλυντο…