Εδώ γεννήθηκα, μεγάλωσα και έγινα αυτό που έγινα…

Ζώ στην Αθήνα,

καρακέντρο Εξάρχεια και καθημερινά είτε το θέλω είτε όχι περπατάω στους ίδιους βρώμικους δρόμους στα ίδια στενάχωρα πεζοδρόμια, βλέπω επαναληπτικά κάποιους ανθρώπους: φίλοι, γνωστοί κυρίως όμως άγνωστοι που περνάνε απο το οπτικό μου μνημονικό και ενίοτε εντυπώνονται.

Όλα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν…η ζωή μοιάζει επαναλαμβανόμενη, περιτριγυρισμένη απο μιά και συχνά πολλές θάλασσες.

Ζω στην Αθήνα,

καρακέντρο Εξάρχεια και όμως μοιάζει με νησί, ενίοτε αποκλεισμένο όχι από τη φουρτουνιασμένη θάλασσα αλλά απο μαινόμενους μπάτσους και εξεγερμένους διαδηλωτές.

Ζω στην Αθήνα,

καρακέντρο Εξάρχεια και όμως το πιάνουν όλοι οι καιροί, όλα τα ακραία φαινόμενα.

Ζω στην Αθήνα,

καρακέντρο Εξάρχεια όμως σκέφτομαι σαν να είμαι στο νησί, που οι ζωές επιμένουν να ανθίζουν σε βράχια κόντρα στους ανέμους, στο λιοπύρι, στις ατέλειωτες θαλασσοταραχές και συνεχίζουν να ζούν κόντρα στα ρεύματα.